Unutkanlık..
Evin içinde eşya kaybetmekte üstüme yoktur..
İnsan koyduğu yeri unutur mu der annem hep, ama çoğu zaman benim eşyalarımı annem başka yerlere koyar ve unutur, sonra ara dur Şenay.. ![]()
Benim sorunum sıklıkla kullandığım eşyaları, göz önüne değilde olmadık yerlere koymam, sonra da nereye koyduğumu hatırlayamamam..
Bundan bir kaç ay önce cep telefonumu giysi dolabında şans eseri buldum, işin tuhaf yanı ne zaman oraya koyduğumu hatırlamıyorum..
Bunun gibi bir kaç olay başıma gelmiştir..
Az öncede yana yakıla fotoğraf makinemi aramakla meşguldüm, odamda her zaman koyduğum yerlere baktım, kılıfı vardı ama kendisi yoktu..
Akşam üzeri bahçeye giderken yanıma aldığımı hatırladım, kesin orada unuttuğumu düşündüm ama bahçeyede bu saatte inemem dedim..
Ama yaa yağmur yağarsa diye düşündüm, düşündüm ama boşuna sonra aklıma eve gelirken giriş kalttaki boş dairemizin mutfak dolabına bıraktığımı hatırladım, ve rahat bir nefes aldım..
Alt kattaki boş dairemize indim, odanın ışığını yakmadan dolaptan fotoğraf makinemi aldım, ama penceredeki küçük hanım beni farketti..
Farketmesiyle birlikte, beni içeri al kurları başlamış oldu..
Pencereyi açıp sevecekken patisini içeriye attı eve girmek için, pencereyi hemen kapattım, çok kıvrandı içeriye girmek için şerefsiz.. ![]()
İnat ettim almadım içeriye.. ![]()
Hemen eve çıktım, sosis attım yemesi için, yedi rahatladı Yumak.. ![]()
Burdan çıkan sonuç ise şöyle;
Kedi et derdindeydi, ben mal derdindeydim.. ![]()
Bu işin sonunda ikimizde rahata ermiştik..
Toplamda 912 kez, bugün 0 kez okundu..










ben e-mailimi girip e-posta abonen oldum ama ne olduğunu bilmiyorum ,iyi bi şeydir inşallah
herşey çok güzel görünüyor canım,hayırlı olsun ^^
Takiptesin demek Esra’cığım, güzel haber bu..
Çok teşekkür ederim canım..
Bildiğim kadarıyla çok öyle unutkan falan da sayılmazsın aslında ama..
Eşya konusunda mümkündür, olabilir..
Ben genelde kendimle başa başaysam eşyalarım asla kaybolmaz.. Hiç hatırlamasam da yerlerini kesin şuaya koymuştur derim, oradan çıkar..
Kedilerden de pek hazzetmem zaten, ukala yaratıklar..
Yazının o kısmıyla ilgilenmiyorum..
Evet bildiğin gibi pek unutkan biri değilim, ama dalgınlık yapıp bazen koyduğum eşyaları bulamıyorum..
Genellikle bende senin gibi şuraya koymuşum derim bulurum, ama öyle bir an olur ki en olmadık yerden bile çıkabilir kayıp ettiklerim..
Bak sen, ilgilenmiyormuş, Yumak’a söyleyeyimde seni görünce bir güzel tırmalasın..
Kediler kendi ailesinin en zeki üyeleridir bence…
Çok sever, takdir ederim kendilerini…
unutma konusuna gelince (sıkı durun bilimsel açıklama geliyor :p)
)
çok karmaşık bir durum olduğunu düşünüyorum… (ahan da geldi, uyarmıştım
Şahsen çoğu zaman unutkan biri olmama rağmen bazı konuların çivi yazısıyla kazınmış gibi kalışına ben de şaşıyorum…
Isviçre’li bilim insanlarının 3 aCılı diş fırçaları üzerinde çalışırken (tee 1950′lerde :p ) yaptıkları çay molası sohbetlerinde bu konuya değinmişler ve içlerinden biri “Çok enteresan, hakkaten unutmuyorum la!..” demiştir…
Son olarak ünlü Türk düşünürü İbrahim’in şu fevkalade sözleriyle bitirmek istiyorum: “Unutma!.. Unutulanlar unutanları asla unutmazlar adamım… yov…”
Neyse, iyi geyik yaptım, kusuruma bakmayın, kaçıyorum seke seke… :p (ceylan mıydı o yoksa?.. :p )
Hadi kalın sağlıcakla…
Bende tanıdıkça kedileri daha çok sevmeye başladım..
Gülmeyecektim ama güldürdün beni..